رالف مالتیز

بانکداری مواد غذایی در مقیاس ما بی شباهت به هیچ تجارت مواد غذایی با اندازه متوسط نیست، به استثنای یک استثنای مهم: 80% در آن زمان، ما هرگز نمی دانیم دقیقا چه یا چه مقدار غذا می خواهیم دریافت کنیم و در چه شرایطی به دستمان می رسد. این قانون 80/20 است که بر سر آن تغییر کرده است، و سازمان ما باید با چابکی عمل کند تا از آنچه برای خدمت رسانی مؤثر به افراد نیازمند به دست می آوریم حداکثر استفاده را ببرد.

زمانی که من در Driscoll's کار می کردم، به خود می بالیدیم که یاد گرفتیم چگونه توت فرنگی را به طور مؤثر و کارآمد در عرض چهار روز پس از چیدن حمل کنیم، حتی اگر حجم آن 10 به 20% در سال افزایش یابد. در Second Harvest، ما به خود می‌بالیم که «سریع‌تر از توت‌فرنگی» هستیم، زیرا زمانی که آنها می‌رسند، «نی‌ها» به پایان عمر مفیدشان نزدیک می‌شوند. بیشتر آنها باید ظرف دو روز پس از ورود دوباره ارسال شوند.

با این حال، ما هنوز چیزهای زیادی برای یادگیری داریم. از دیدگاه من، ایجاد و حفظ فرهنگ بهبود مستمر بهترین کاری است که ما انجام داده ایم. ما ایده‌های جدید را مورد بحث، تشویق، حمایت و آزمایش قرار می‌دهیم و زمانی که آنها موفق شدند، آنها را به کار می‌گیریم.

ما همچنین در فراهم کردن محیطی برای مشارکت "داوطلبان روشنفکر" ماهر هستیم. چه آن‌ها به ما در تهیه گزارش‌های ماهانه کمک کنند، چه طرح‌بندی انبار جدیدی را تصور کنیم، کدی بنویسیم تا به ما در برنامه‌ریزی، بسته‌بندی و ردیابی محصولات مجدداً بسته‌بندی شده کمک کنیم، یا نرم‌افزار GPS را برای کمک به ردیابی 15 تریلر تراکتور و هشت کامیون حمل غذا در تعطیلات نصب کنیم، همه این داوطلبان به ما کمک می‌کنند تا ماموریت خود را انجام دهیم. اقدامات فداکارانه آنها، Second Harvest را بیش از یک بانک غذایی صرف کرده است. داوطلبان ما را به یک سرمایه اجتماعی به نفع همه تبدیل می کنند.

من مفتخرم که بخشی از تیم Second Harvest هستم که بخشی از شبکه بزرگتری از بانک های مواد غذایی در سراسر ایالات متحده است. هر روز صبح، خوشحالم که در جامعه محلی خود تغییر ایجاد می کنم.